Caput XVLiber Numeri
- 1Locutus est Dominus ad Moysen, dicens :
- 2 Loquere ad filios Israël, et dices ad eos : Cum ingressi fueritis terram habitationis vestræ, quam ego dabo vobis,
- 3 et feceritis oblationem Domino in holocaustum, aut victimam, vota solventes, vel sponte offerentes munera, aut in solemnitatibus vestris adolentes odorem suavitatis Domino, de bobus sive de ovibus :
- 4 offeret quicumque immolaverit victimam, sacrificium similæ, decimam partem ephi, conspersæ oleo, quod mensuram habebit quartam partem hin :
- 5 et vinum ad liba fundenda ejusdem mensuræ dabit in holocaustum sive in victimam. Per agnos singulos
- 6 et arietes erit sacrificium similæ duarum decimarum, quæ conspersa sit oleo tertiæ partis hin :
- 7 et vinum ad libamentum tertiæ partis ejusdem mensuræ offeret in odorem suavitatis Domino.
- 8 Quando vero de bobus feceris holocaustum aut hostiam, ut impleas votum vel pacificas victimas,
- 9 dabis per singulos boves similæ tres decimas conspersæ oleo, quod habeat medium mensuræ hin :
- 10 et vinum ad liba fundenda ejusdem mensuræ in oblationem suavissimi odoris Domino.
- 11 Sic facies
- 12 per singulos boves et arietis et agnos et hædos.
- 13 Tam indigenæ quam peregrini
- 14 eodem ritu offerent sacrificia.
- 15 Unum præceptum erit atque judicium tam vobis quam advenis terræ.
- 16 Locutus est Dominus ad Moysen, dicens :
- 17 Loquere filiis Israël, et dices ad eos :
- 18 Cum veneritis in terram, quam dabo vobis,
- 19 et comederitis de panibus regionis illius, separabitis primitias Domino
- 20 de cibis vestris. Sicut de areis primitias separatis,
- 21 ita et de pulmentis dabitis primitiva Domino.
- 22 Quod si per ignorantiam præterieritis quidquam horum, quæ locutus est Dominus ad Moysen,
- 23 et mandavit per eum ad vos, a die qua cpit jubere et ultra,
- 24 oblitaque fuerit facere multitudo : offeret vitulum de armento, holocaustum in odorem suavissimum Domino, et sacrificum ejus ac liba, ut cæremoniæ postulant, hircumque pro peccato :
- 25 et rogabit sacerdos pro omni multitudine filiorum Israël, et dimittetur eis, quoniam non sponte peccaverunt, nihilominus offerentes incensum Domino pro se et pro peccato atque errore suo :
- 26 et dimittetur universæ plebi filiorum Israël, et advenis qui peregrinantur inter eos : quoniam culpa est omnis populi per ignorantiam.
- 27 Quod si anima una nesciens peccaverit, offeret capram anniculam pro peccato suo :
- 28 et deprecabitur pro ea sacerdos, quod inscia peccaverit coram Domino : impetrabitque ei veniam, et dimittetur illi.
- 29 Tam indigenis quam advenis una lex erit omnium, qui peccaverint ignorantes.
- 30 Anima vero, quæ per superbiam aliquid commiserit, sive civis sit ille, sive peregrinus (quoniam adversus Dominum rebellis fuit), peribit de populo suo :
- 31 verbum enim Domini contempsit, et præceptum illius fecit irritum : idcirco delebitur, et portabit iniquitatem suam.
- 32 Factum est autem, cum essent filii Israël in solitudine, et invenissent hominem colligentem ligna in die sabbati,
- 33 obtulerunt eum Moysi et Aaron et universæ multitudini.
- 34 Qui recluserunt eum in carcerem, nescientes quid super eo facere deberent.
- 35 Dixitque Dominus ad Moysen : Morte moriatur homo iste : obruat eum lapidibus omnis turba extra castra.
- 36 Cumque eduxissent eum foras, obruerunt lapidibus, et mortuus est, sicut præceperat Dominus.
- 37 Dixit quoque Dominus ad Moysen :
- 38 Loquere filiis Israël, et dices ad eos ut faciant sibi fimbrias per angulos palliorum, ponentes in eis vittas hyacinthinas :
- 39 quas cum viderint, recordentur omnium mandatorum Domini, nec sequantur cogitationes suas et oculos per res varias fornicantes,
- 40 sed magis memores præceptorum Domini faciant ea, sintque sancti Deo suo.
- 41 Ego Dominus Deus vester, qui eduxi vos de terra Ægypti, ut essem Deus vester.